Witaj na naszym starym blogu!
Nie dziw się, że dawno nic nie napisaliśmy nowego, bo tak jak wspomnieliśmy, ten blog jest stary (nawet starszy od węgla) i jakiś czas temu założyliśmy nowy - ciekawszy i ładniejszy 😄 Piszemy tam nie tylko o Prześwietl.pl, informacji gospodarczej i open data, ale również i o wielu innych zajawkach, jakie mamy jako zespół Transparent Data. Nowy blog z aktualnymi wpisami i całym archiwum stąd znajdziesz tutaj
Kategorie: Ogólnie 15/03/2017

This is Open Data: Pieniądze szczęścia nie dają?

Potocznie mawia się, że pieniądze szczęścia nie dają, ale znacznie wygodniej płacze się w Mercedesie niż na rowerze. Czy rzeczywiście? Czy pieniądze nie są najważniejsze, jednak ich posiadanie istotnie wpływa na poczucie szczęścia? Temat ten nie raz i nie dwa z pewnością przewinął się przez Waszą głowę, a poruszony podczas spotkania ze znajomymi wywołał energiczną dyskusję. Dzisiejszym wpisem postanowiliśmy przyjrzeć się nie opiniom czy doświadczeniom pojedynczych ludzkich istnień, a twardym danym.

By sprawdzić, co open data ma do powiedzenia w temacie powiązań szczęścia i pieniędzy, do naszej analizy wytypowaliśmy 3 otwarte źródła:

  • Databank Banku Światowego (z ang. World Bank), a konkretnie zestawy danych o poziomie PKB per capita,
  • raport Gallup Global Wellbeing zawierający statystycznie istotne informacje o tym, jaki % ludzi w danym kraju uważa się za szczęśliwych (co ciekawe, w raporcie przyjęto 10-stopniową skalę, gdzie ocena 10 oznaczała “najlepsze możliwe życie”, a za szczęśliwe uznawano osoby, które oceniły swoje obecne życie na min. 7, a przyszłość min. na 8),
  • Human Development Report przedstawiający dane o wskaźniku HDI, czyli Human Development Index (tj. indeks biorący pod uwagę 3 kryteria: długość życia, poziom edukacji oraz PKB per capita).

Zależność pomiędzy poziomem PKB per capita a ilością szczęśliwych ludzi w danym kraju trafiła pod naszą lupę jako pierwsza:


Link do interaktywnego wykresu: https://public.tableau.com/profile/transparent.data#!/vizhome/PKBaradozycia/PKBaradozycia

Powyższy wykres nie daje nam rozstrzygającej odpowiedzi na zadane sobie pytanie – widzimy bowiem, że dane są niejednoznaczne. Z jednej strony mamy wiele krajów, w których pomimo niskiego poziomu PKB na osobę, odsetek szczęśliwych ludzi jest bardzo wysoki. Z drugiej strony, w mig dostrzegamy również, że wysoki poziom PKB per capita nie zawsze wystarcza, by czuć się szczęśliwym. Jedyny wniosek, jaki możemy wyciągnąć na podstawie powyższego wykresu, to to, że jeżeli PKB per capita wynosi powyżej 21k $ to możemy mieć pewność, że przynajmniej 19% społeczeństwa będzie uważało się za szczęśliwych.

Sprawdźmy jeszcze co się stanie gdy zamienimy PKB na osobę na wskaźnik HDI:


Link do interaktywnego wykresu:

https://public.tableau.com/profile/transparent.data#!/vizhome/HDIaradozycia/HDIaradozycia

Tutaj zależność jest już znacznie większa. Wyraźnie widać, że kraje cechujące się wysokim odsetkiem ludzi szczęśliwych, cechują się również wysokim poziomem wskaźnika HDI. Dla przykładu, zauważmy że w żadnym kraju o HDI mniejszym niż 0,7 nie znajdziemy społeczeństwa, w którym 50% lub więcej mieszkańców uważa się za szczęśliwych.

Zauważmy jednak, że zależność ta działa tylko w jedną stronę. Osiągnięcie wysokiego poziomu HDI nie gwarantuje bowiem wysokiego odsetka szczęśliwych ludzi w społeczeństwie.

Na podstawie tej prostej analizy możemy powiedzieć, że wysoki poziom HDI (czyli nie tyle pieniądze, ale PKB per capita w połączeniu z długością życia i poziomem edukacji) jest condicio sine qua non osiągnięcia wysokiego odsetka szczęśliwych ludzi.

Jakie są pozostałe czynniki? Będziemy ich szukać w źródłach open data i przedstawiać w kolejnych wpisach cyklu.

 

Uwagi:

Wszystkie przedstawione wyżej analizy dotyczą roku 2009, jako że bardziej aktualny raport Gallup Global Wellbeing nie jest na obecny moment jeszcze dostępny.

Źródła:

http://databank.worldbank.org/data/home.aspx

http://www.gallup.com/poll/126965/gallup-global-wellbeing.aspx

http://hdr.undp.org/en/global-reports

Comments are closed.